Αναρτήσεις

Οι Καλογείτονες!

Εικόνα
Οι Καλογείτονες

Ατή της από μόνη της, δεν το θελε, σα τη ρωτούσες!
Μα, ήταν απόφαση της κόρης της και του γαμπρού της! Ήπρεπε τώρα ούλοι τους να μετακομίσουν. Να αφήσουν αυτό το όμορφο το σπιτικό, που χε καμωμένο με το συχωρεμένο το Νικηφόρο της, και να πάνε πιο ψηλά ανατολικά της πόλης, εκεί ακόμα πιο πάνω από την Βαγγελίστρα, στα ριζά του βουνού, στο καινούριο σπίτι που διάλεξαν Πολυμία και Δημητράκης για να μεγαλώσουν τη φαμίλια τους. Και από ένα μέρος και αυτοί το δίκιο τους το είχανε: φαινόταν πως θα γίνουνταν πολυπληθής η οικογένεια, ήδη με δυό κορίτσια ανήλικα και το τρίτο στην κοιλιά της κόρης της, το παλιό τους ποταμίσιο σπίτι πια δεν τους χωρούσε. Επιλογές άλλες δεν είχε η Αναστασία.
Το λοιπόν καλό ήταν και το νέο σπίτι, με αυλή μεγάλη μπροστά, ανώι και κατώι και ροδόκηπο πίσω κανα στρέμμα πού φτανε μέχρι τις αρχές του βουνού ….. το ποτάμι θα της έλειπε μόνο! Αυτό που με το τρεχούμενο αφρισμένο του νερό έφερνε και έμοιαζε στ αυτί φουρτουνιασμένη θάλασσα και έπαιρνε μαζί του τι…

Μοίρες!

Εικόνα
«Μοίρες! Μοίρες! Μοίρεεεεςςς…!», φώναζε και περπάταγε ταυτόχρονα, και τούτη η στεντόρεια φωνή τόφτυνε αυτό το «σσσς» στο τέλος της, το έκανε και να σέρνεται, ακολουθούμενο από το λίκνισμα του κορμιού της, έτσι όπως βάδιζε τούτη η μαντηλοφορούσα γυναικακαμαρωτά, σχεδόνξεδιάντροπα θηλυκά, όπως όλες οι κατσιβέλες της σειράς της.
«Μοίρες! Μοίρες! Μοίρεεεεςςς…!»
Το χε και το λάλαγε η φωνή της για την τέχνη της και η φορεσιά της για την καταγωγή της: τσιγγάνα χερομάντισσα!Απ αυτές πουκοιτάνε με σπουδή περίσσια την παλάμη του αριστερού χεριού και μετά καρφώνουν ματιά στο απέραντο πουθενά, βλέποντας λες κινηματόγραφο και πρώτα με άναρθρες κραυγούλες κι αργότερα με τακτοποιημένη εκφορά του λόγου και απ το υπερπέραν λες δοσμένη, σου πετάνε ρήματα για φτασμένα και τέρμινα….
«Μοίρες! Μοίρες! Μοίρεεεεςςς…!»
Συνέχιζε η κατσιβέλα κατηφορίζοντας το κεντρικό δρόμο της Βαγγελίστρας του Λυκοχωριού, συνεχίζοντας το λίκνισμα στην κλαρωτή της φούστα και στην φαρδιά λευκή της πουκαμίσα, που άμα την πρόσεχες λ…

ΤΑΣΩ

Εικόνα
ΤΑΣΩ
[Ο Κύκλος της Αγάπης]
Η μικρότερη από όλες τους…. και η πιο μόνη… φευγάτες οι μεγαλύτερες οι αδελφάδες, δοσμένες στη δική τους πλέον οικογένεια η κάθε μία ή στα ξένα η πρωτότοκη ή όπου για την κάθε μια η Μοίρα ….
Η μικρότερη από όλες τους, η πιο εγκαταλειμμένη, στο πρόωρο χαμό της μάνας Πολυμίας: ένα τόσο παιδί ακόμα, που την στερήθηκε πρόωρα αγκαλιά και φίλημα αυτή της, πιότερο απ ούλες…
Αυτή το θηλυκό το ανώριμο, το άγουρο ήταν, που έπρεπε τώρα -μιας και φευγάτη με τον γάμο της η αγαπημένη της η Λούκα, να κρατάει αυταρχικό πατέρα και δουλειές και σπίτι στα παιδικά χεράκια!
Αυτή ήτα, που μαζί με τη μάνα δεν γνώρισε και το σκολειό, τα γράμματα και τους φίλους, το παιγνίδι το παιδικό…
Η Τασώ όμως, που της έμοιαζε της μάνας στο καλοσυνάτο πρόσωπο περσότερο από όλες, που φερνε το βάρος στο όνομα της Αναστασίας της ηρωίδας νησιώτισσας, που κρυβε αόρατα στα μέσα της, την καρδιά της σπλαχνικής Σοφίας της Σουλιώτισσας!
Η Τασώ που στο αποφασιστικό της Σμαρούλας, έμενε παιδί απορημένο τούτη …

ΤΑΣΩ - Ο Μενεξές

Εικόνα

ΣΠΥΡΙΔΟΥΛΑ [παντρολογήματα μέρος 2ο]

Εικόνα
ΣΠΥΡΙΔΟΥΛΑ [παντρολογήματα μέρος 2ο] Δεν ήταν μόνο η γιαγιά-Αναστασία που χε προσέξει τις ματιές του Γιώργη και της Σπυριδούλας, ήταν δυστυχώς και ο Δημητράκης. Γιατί κάτι τέτοια δεν του ξεφεύγανε του πρώην χωροφύλακα…. Μετά δε και το φιάσκο με τον αρραβώνα της Σμαρούλας, σε περιορισμό τέθηκε ούλος ο θηλυκός πληθυσμός της οικογένειας. Και πώς να ξεμυτίσει τώρα η Σπυριδούλα? Πώς να βρεθεί με το Γιώργης της, που δυό φορές την είχε πάρει την άδεια από το ναυτικό (!) –που δεν ήταν δα και πράμα εύκολο, για να την εδεί, αλλά μάταια! δεν το χαν καταφέρει!
Το μόνο που χαν καταφέρει ήταν να της δώσει την αντρέσσα για να του γράψει γράμματα… και που και αυτό δύσκολο γινότανε στο αγράμματο της Σπυριδούλας! Η μόνη που τά παιρνε τα σημάδια στο χαρτί ήταν η μικρότερη η Λούκα, που βαρέως το φέρνε η Σπυριδούλα να ζητήσει τη βοήθεια από την μικρότερη –έμοιαζε στα αρκετά της αυτή με το Δημητράκη και τον είχε για τούτον το λόγο τον φόβο της η δευτερότοκη. Αλλά με  τούτα και με κείνα, ένεκα και η ανάγκη το…

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ [μέρος 3ο]

Εικόνα
Πέρναγαν οι μέρες και κείνη τις μετρούσε, με αγωνία, έλλειψη και προσευχή!
Νέα από το Νικηφόρο της δεν είχε, ένα μήνα τώρα. Με τη φροντίδα του παιδιού και το παρηγόριο της συννυφάδας για το νεκρό της άντρα, την κύλαγε την ώρα, βασανιστικά καρτερικά και με ελπίδα: πως κάποιος εκεί από κει επάνω από τα βουνά, κατεβαίνοντας θα τις φέρει νέα. Και έριχνε συνεχώς τα μάτια της από το παραθύρι στην είσοδο του κήπου, μήπως και κάποιος να φανεί, κάποιος από τους μπιστικούς μαντατοφόρος, που ξέρουν το μυστικό τους –ποιος είναι ο αντάρτης δηλαδή και ποιο το σπιτικό του, γιατί και αυτό φυλαγμένο τόχανε στα χρόνια κείνα, φοβούμενοι όλοι τα αντίποινα των Γερμαναράδων, και ήταν συνένοχο ούλο το χωριό σαυτήν την γνώση, εξόν από κείνους τους προδότες, τους δοσίλογους, που ο Θεός δεν τους έκανε Έλληνες αλλά τους ξέβρασε λες η γέννα τους, σ αυτόν τον τόπο τον ηρωικό, και ήταν άνθρωποι βδελύγματα, που όλοι στα μακριά τους είχαν, μήτε την καλημέρα τους δοσμένη….. Μα πιότερο το βάσανο τόχαν αυτές οι νύχτες …

ΣΠΥΡΙΔΟΥΛΑ [Παντρολογήματα – Μέρος 1ο]

Εικόνα
ΣΠΥΡΙΔΟΥΛΑ
[Παντρολογήματα – Μέρος 1ο]
Είχε ξεσκωθεί το σπιτικό ολάκερο!
Η μάνα πέταγε από χαρά, μα και η γιαγιά το ίδιο.
Πολύμνια και Αναστασία είχαν τους λόγους τους για να σιγοτραγουδάνε ούλη τη μέρα από τα ψες. Ακόμα και ο Δημητράκης χαμογελαστός φαινότανε. Η Λούκα και η Τασώ που χαν ριχτεί κατ εντολή του πατριάρχη στη λάτρα του σπιτιού –μικρά κορίτσια! δεν τόχαν πολυκαταλάβει, αλλά η μάνα τους ήξευρε καλά! Είχε τον καημό της αυτή και η γιαγιά η Αναστασία τη συμμεριζότανε την κόρη της: Έφτασε επιτέλους το ποθητό προξενιό για τη Σμαρούλα! Αυτή την κόρη την γλυκόλαλη και ασκημοφτιαγμένη, με την χρυσή καρδιά αλλά και το παράπονο στα γλυκοτράγουδα τα ανατολίτικα, για αυτήν ήρθαν τα μαντάτα από την προξενήτρα την κυρά-Γιαννούλα.
Ήταν λέει γαμπρός καλός και απ΄ την Αθήνα. Παλικάρι αψηλό σαν το κυπαρίσσι, άντρας κεμπάρης…. μάλαμα!. Τάξευρε ούλα η κυρά Γιαννούλα! Είχε μαθές αυτήν τον τρόπο της, τον επαγγελματικό… έκανε πρώτα τις έρευνές της, μάθαινε τα «πώς και τα γιατί» του γαμπρού και άμα …